- (ja)        Biuro Agrogroup, słucham
- (klient)  Dzień dobry mówi Tycjan, prosze z panem prezesem
-  ja)         Oczywiście. ..Za chwilę połączę, ale kto dzwoni???
- (klient)   TYCJAN
- (ja)         Prosze pana proszę sobie nie żartować, Tycjan dawno umarł...., kto dzwoni??
- (klient)   Tycjan! I prosze połączyć mnie z szefem!
- (ja)         Ale mój szef w zmartwychwstanie nie wierzy...do widzenia!

Za chwilę przychodzi do prezesa fax. oto treść: Stasiek, odbierz telefon, twoja sekretarka jest "niepełnosprytna", odłożyła słuchawkę i powiedziała, że nie wierzysz w zmartwychwstanie?! To ja Tyc Jan / Bielsk Podlaski

moja wpadka to było w mojej pierwszej pracy a konkretnie na stażu. Pewnego dnia miałam bardzo dużo rzeczy do zrobienia, która jak to w naszej pracy musiałby być zrobione na wczoraj. Robiłam wszystko po kolei i brałam sie za pakowanie i wysyłanie dokumentów naszą tradycyjna poczta. Zadowolona z siebie, że tka wszystko szybko rozbiłam poszłam na pocztę - wzięłam numerek, chwilę odczekałam nadałam listy i spokojnie wróciłam do pracy. Zaparzyłam sobie herbatę i postanowiłam sobie zrobić małą przerwę zanim przystąpię do innych prac. I nagle wpadła szefowa i spytała się o  jeden dokument, który dała mi do wysłania. A ja z uśmiechem powiedziałam, że juz go wysłałam i klient na pewno będzie go miał na swoim biurku. No i dyrektor mało nie wyszła z siebie - okazało sie ,ze dokument nie był gotowy do wysłania i przed wysłaniem powinnam sprawdzić co wysyłam bo rzuciło by mi sie w oczy, że dokument jest nie gotowy. List nie mógł dotrzeć do adresata więc musiałam coś wykombinować. List był nadany jako zwykły wiec nie miałam dokumentu stwierdzającego, że ja ten list nadałam, ale cóż musiałam spróbować odzyskać list. Dobrze, ze chłopak, który mnie obsługiwał jeszcze miał zmianę więc wytłumaczyłam mu mój problem. Miałam szczęście okazało się, że listy jeszcze nie poszły do sortowni. Ale było ich dużo i pan z okienka przez ponad pół godziny szukał mojej zguby. Gdy go znalazł i mi oddał - poczułam jak kamień spada mi z serca. Powiedziałam ,ze uratował mi życie" i niech powie życzenie to postaram sie je spełnić. Chłopak ot tak powiedział, że napił by sie dobrej kawy. Wypadłam z poczty - nie zdążyłam nawet zapytać jaką lubi - więc w cofeeheaven kupiłam dwie kawy - jedna z mlekiem i jedną z bez i mu zaniosłam - mówiąc nie wiedziałam jaka lubisz więc przyniosłam dwie do wyboru - wybrał bez mleka - ja wzięłam drugą i jeszcze raz podziękowałam za wyrozumiałość. Szefowa była wściekła ale zaimponowało jej, że sie nie poddałam i naprawiłam swój błąd. Bo ie sztuka nie popełniać błędów - ale umieć je naprawiać

Moją pierwszą pracą był staż na stanowisku rejestratorki medycznej. Obecnie te obowiązki przejęły dwie osoby- rejestratorka i sekretarka medyczna, więc mogę się określić jako asystentka :) Też robiłam herbatki i kawki dla szefowej,  dawałam się niecnie wykorzystywać na wielu frontach i zajmowałam się wieloma rzeczami nie należącymi do mojego zakresu obowiązków, który zresztą był bardzo "rozciągliwy". Jako żółtodziób po liceum nie miałam pojęcia o niczym i wszystkiego musiałam się uczyć. Słowo "gafa" to było hasło przewodnie mojej pracy... W końcu wszystkiego się nauczyłam, poznałam pracowników szpitala- nie obstawiałam już, czy to lekarz, sprzątaczka, czy chory. Mimo wszystko pracowałam z ludźmi, a ci bywają nieprzewidywalni. Wiele bym mogła o nich opowiedzieć... Szczególnie miło wspominam gafę pewnej pani, nazwijmy ją Dama. Najpierw na mnie nakrzyczała, sponiewierała, obraziła, nisko oceniła przydatność do zawodu i kwalifikacje. Nie miała racji, robiłam wszystko jak trzeba. Z czasem zrozumiałam, że to polska norma, a mnie dostaje się więcej i częściej, bo jestem bardzo młoda...Kilka dni później Dama, zmuszona była znów się u mnie zjawić. Zaczaiła się na mnie w korytarzu, z najgorszymi przeczuciami opuściłam mój pokoik, bo naprawdę musiałam i co się okazuje? Dama doszła do wniosku, że skoro już się tak dobrze znamy (!), to może po znajomości wpuścili by ją bez kolejki, bo ona ma  hmmm... rozwolnienie. I jej i moja mina- bezcenne.

I jeszcze krótko o przemiłym panu- gafa niezawiniona. W kolejce dziki tłum, gwar i zgrzytanie zębów. A pan mówi cicho i ginie mi w tym hałasie. Na szczęście dał dokument, więc przeczytałam, co było potrzebne. Tylko jedna rzecz była nieczytelna. Nazwisko. Więc pytam. Pan cichutko odpowiada. Ponawiam pytanie. On znów cicho mówi. Szukam w oddali, więc pan musiał powiedzieć głośno. I wtedy zrozumiałam niewyraźny wyraz jego zbolałej twarzy. Niestety, pewności nie miałam, więc łaskawie poprosiłam do dowód osobisty. Z radością bijącą po oczach dał mi dokument, a na nim rzadkie i ciekawe nazwisko- Fiut. Teraz zawsze dokładnie czytam co mi dają i nie zawsze się brutalnie dopytuję...

BABANOWY obciach :((((((((((((

Mój szef wychodził "na miasto" by kupić na imieniny coś swojej żonie.
Zapytał mnie przy okazji, czy czegoś nie potrzebuje.
Byłam głodna, krzyknęłam więc: 2 BANANY! ( i dodałam) 1 zjem....!
Powiedziałam zanim pomyślałam,,,,bo niby do czego mi ten drugi banan???